Disclaimer: De inhoud op deze pagina is louter bedoeld voor algemene informatieve en educatieve doeleinden en is geschreven door patiënten, niet door dokters, onderzoekers of andere specialisten. Hoewel Hyperacusis Belgium ernaar streeft om correcte en actuele informatie te bieden, kan de volledigheid, juistheid of actualiteit niet worden gegarandeerd. Raadpleeg steeds een arts of andere gekwalificeerde zorgverlener bij vragen over je gezondheid of een medische aandoening.
Reactieve tinnitus begrijpen
Hyperacusis begrijpen
Laatste update: april 2024
Reactive tinnitus is een subtype van tinnitus wat grotendeels genegeerd wordt in de literatuur. Een studie door Greenberg & Carlos (2019) is één van de weinige die zich richt op reactieve tinnitus, maar ook op wat zij als geluidsgevoelige tinnitus beschrijven. Ze definiëren geluidsgevoelige tinnitus als gevallen waarbij subjectieve perceptie en/of ongemak van tinnitus verergerd worden door een blootstelling aan geluid, wat leidt tot aanhoudend ongemak, auditieve gevoeligheid en/of pijn. Hoelang de tinnitus erger blijft varieert van patiënt tot patiënt.
Reactieve tinnitus zien ze echter gekenmerkt door een modulatie van extern geluid met betrekking tot luidheid, toonhoogte of kwaliteit, maar onderscheiden van geluidsgevoelige tinnitus doordat het niet noodzakelijk leidt tot een aanhoudende verergering van de perceptie, het ongemak of gerelateerde pijn van de tinnitus wanneer het externe geluid afneemt.
Voor zover wij weten differentiëren geen andere onderzoekers tussen deze twee types van tinnitus die reageert op externe geluiden.
In zekere zin is reactieve tinnitus het omgekeerde van residuele inhibitie, waarbij de tinnitus gedurende een beperkte tijd onderdrukt wordt na het luisteren naar bepaalde geluiden.
Opzoeken van het totaal aantal studies over reactieve tinnitus up Google Scholar geeft amper 40 resultaten; geluidsgevoelige tinnitus levert er met 15 zelfs nog minder op. Ter vergelijking, er zijn 246 resultaten voor tensor tympani syndroom, 230 voor luidheidhyperacusis, 320 voor pijnhyperacusis, 22 800 voor de parapluterm hyperacusis en 432 000 voor tinnitus.
Hyperacusis en reactieve tinnitus lijken sterk verbonden. In een studie van 32 patiënten met pijnhyperacusis gaven er 88% hiervan aan dat ze ook aan reactieve tinnitus lijden (Jahn et al., 2025). Een andere, grotere enquête toonde aan dat bijna 82% van de 243 deelnemers met pijn- en/of luidheidhyperacusis ook aangaven reactieve tinnitus te ervaren (Williams et al., 2021).
Anekdotische meldingen suggereren dat patiënten met reactieve, geluidsgevoelige tinnitus meer moeite hebben met het wennen aan hun tinnitus omdat hun tinnitus verergert door blootstelling aan externe geluid, zoals een ventilator die ze mogelijks gebruiken om hun tinnitus te maskeren.
Referenties
Greenberg, B. S., & Carlos, M. C. (2019). The sound-sensitive tinnitus index: Psychometric properties of a scale to assess the impact of tinnitus exacerbated by sound. Noise and Health, 21(100), 98-107.
Jahn, K. N., Kashiwagura, S. T., & Yousuf, M. S. (2025). Clinical phenotype and management of sound-induced pain: Insights from adults with pain hyperacusis. The journal of pain, 27, 104741.
Williams, Z. J., Suzman, E., and Woynaroski, T. G. (2021). “A phenotypic comparison of loudness and pain hyperacusis: Symptoms, comorbidity, and associated features in a multinational patient registry,” Am. J. Audiol. 30, 341–358.