Onze visie
Diagnose en tests
Disclaimer: de inhoud op deze pagina is uitsluitend bedoeld voor algemene informatieve doeleinden en geschreven door patiënten, niet door dokters of andere specialisten. De inhoud van dit artikel is niet bedoeld om professioneel medisch advies, diagnoses of behandelingen te vervangen.
Hoewel wij ons inspannen om correcte en actuele informatie te bieden, kunnen wij de volledigheid, juistheid of toepasbaarheid hiervan niet garanderen. Hyperacusis Belgium is niet geschikt om te bepalen of een hyperacusispatiënt al dan niet verschillende audiologische testen moet afleggen; we vinden ook dat dit geval per geval bekeken moet worden door een ervaren specialist. De informatie op deze website is op geen enkele manier een alternatief voor medisch advies en hierop vertrouwen gebeurt op eigen risico. Raadpleeg bij enige twijfel je dokter of andere specialist met alle vragen die je hebt over je medische toestand en overleg met hen over eventuele tests.
Laatste update: juli 2026
Wij willen dokters, audiologen en dergelijke wel vragen om de risico’s en baten van tympanometrie (een evaluatie van de staat van het middenoor), het ongemaksniveau van luidheid (loudness discomfort level of LDL; de laagste intensiteit van geluid die door een patiënt als te luid wordt ervaren) en dynamisch bereik (het deceibelniveau van de LDL-drempel verminderen met het niveau van het stilste geluid dat de patiënt kan horen).
Heeft het resultaat van deze tests enige invloed op het behandelingsplan dat zal opgezet worden? Het kan interessant zijn om het tolerantieniveau van een patiënt te kennen, maar verandert het verder iets aan hoe de aandoening behandeld zal worden? Is de verkregen informatie van deze tests het risico waard om de symptomen te verergeren of een terugval (setback) te veroorzaken?
Resultaten van LDL-tests komen niet altijd overeen met de waargenomen gevoeligheid van de patiënt (Sheldrake et al., 2015). Soms heeft een patiënt zelfs een LDL-niveau dat vergelijkbaar is aan dat van mensen met een normale tolerantie (Jahn et al., 2022; Sheldrake et al., 2015). Er is ook bewijs dat de resultaten van LDL-tests en vragenlijsten over hyperacusis niet altijd gecorreleerd zijn (Meeus et al., 2010). Rycek et al. (2025) Schrijven dat LDL’s slechts een beperkt inzicht leveren over de algemene impact en de gevolgen van hyperacusis op de levenskwaliteit en het functioneren van de patiënt.
Aangezien sommige patiënten gevoeliger zijn aan elektronische/digitale audio (Jahn et al., 2025), is het risico op een terugval groter wanneer een koptelefoon gebruikt wordt om iemands tolerantie te testen en deze test kan mogelijks niet optimaal het algemeen tolerantieniveau van de patiënt weerspiegelen. Deze test kan ook niet degelijk gebruikt worden bij patiënten die enkel last hebben van vertraagde pijn (pijn door een blootstelling aan geluid die pas begint nadat het geluid weg is, de pijn kan soms pas uren na de blootstelling beginnen).
Tympanometrie wordt vaak gebruikt bij hyperacusispatiënten om abnormaalheden in het middenoor vast te stellen. Het evalueert de staat van het middenoor door een soort sonde in het uitwendige gehoorkanaal te plaatsen. Het meet dan de reactie van het trommelvlies. Deze resultaten van de test worden dan weergegeven op een grafiek, een tympanogram genoemd.
Beide tests zijn in de hyperacusis- en tinnitusgemeenschap berucht omdat ze mogelijks een terugval kunnen veroorzaken (zie de verhalen hieronder). Een nieuwe druksensor is specifiek ontwikkeld voor patiënten met hyperacusis en tensor tympani syndroom (Fournier et al., 2022). Dit apparaat maakt zelf geen geluid, maar soms is een externe blootstelling aan geluid wel nodig om de reactie van de patiënt op het geluid te meten. Hoe luid dit geluid is kan mogelijks gekozen worden door de patiënt (in tegenstelling tot tympanometrie), wat het risico op een terugval verkleint.
Wanneer een MRI-scan nodig is, raden wij het gebruik van “stille” modellen aan. Afhankelijk van de geraadpleegde bron, is het volume van deze stille toestellen ongveer 80 dB, of zijn ze ongeveer 26 dB (Matsuo-Hagiyama et al., 2016) tot 35,8 dB (Alibek et al., 2014) minder luid dan een normale MRI.
Bevragingen door middel van vragenlijsten zijn een veilige manier om de ernst van een patiënt te evalueren, maar deze vragenlijsten weerspiegelen niet altijd de ervaring van patiënten die zwaar getroffen zijn door hun hyperacusis en vermelden vaak niet eens pijn (bijvoorbeeld de Khalfa-vragenlijst). Wij moedigen het ontwikkelen van een nieuwe vragenlijst aan die opvolgvragen stelt gebaseerd op de initieel gegeven antwoorden, om zo beter de ernst van ieder individu met hyperacusis te weerspiegelen.
Anamnese (de medische voorgeschiedenis van een patiënt opnemen) is een andere veilige diagnose van hyperacusis. Wij raden aan om de patiënt te bevragen over de oorzaak van zijn/haar hyperacusis alsook te vragen naar de gevoeligheid voor een terugval.
Vaak wordt aan patiënten gezegd dat gehoortesten niet luid genoeg zijn om hun hyperacusis te verergeren. Wij nemen echter aan dat deze redenering ervan uitgaat dat hyperacusis enkel gelinkt is aan schade aan het binnenoor en geen rekening houdt met het feit dat het gehoorsysteem bij hyperacusispatiënten al gevoelig of zelfs beschadigd is. In sommige gevallen is iemands hyperacusis gelinkt aan het middenoor in plaats van de cochlea. Wij raden aan om patiënten te informeren dat deze tests schadelijk kunnen zijn, dat ze het recht hebben om te beslissen of ze al dan niet deze testen afleggen en dat ze zonder enige twijfel of schaamte de test op elk moment kunnen stopzetten.
Opnieuw willen wij benadrukken dat het niet aan ons is om te oordelen of een patiënt al dan niet deze testen moet ondergaan, en begrijpen we dat de resultaten nuttig kunnen zijn.
Hieronder kan je verschillende getuigenissen van patiënten vinden die verergerd zijn na het afleggen van sommige tests.
Terug bij af na een tympanometrie-test
“Na een tympanometrie en het manueel verwijderen van oorsmeer, ben ik terug bij af en het volume van menselijke spraak maakt me gespannen, vooral elke frequentie dat hoog of sissend klinkt.”
“De vorige tympanometrie-test was zo enorm pijnlijk dat ik het moest stoppen na enkele seconden. De verpleegster was verrast want “deze test geeft nooit pijn” terwijl ze naar me keek alsof ik gek was. Ik ben niet van plan om dit ooit opnieuw te doen als ik het kan voorkomen.”
“Ik zit hier momenteel met pijnlijke oren, klikkend en ploppend met een ergere tubadysfunctie die hiervoor al een jaar verdwenen was. Het is nu terug en het is moeilijk om ermee om te gaan. Het heeft mijn hyperacusis verergerd, en terwijl ik hoop dat mijn trommelvlies snel zal gelezen, kan ik niet meer werken aan de dingen die ik moet doen, en ik voel me niet meer comfortabel om de uitstap te doen die ik gepland had, tenzij er een miraculeuze verbetering is binnen een dag of twee.”
De audioloog deed het een jaar geleden bij mij zonder mijn geïnformeerde toestemming te vragen. In slechts 20 seconden veroorzaakte het in mijn rechteroor chronische spierklopjes dat ik kan controleren en die soms pijnlijk zijn. Het veroorzaakte ook symptomen van tubadysfunctie, bv. ploppende oren.”
“Jep, ik had een permanente terugval door het tympanogram voor ik wist wat hyperacusis was.”
“Eén van mijn audiometrieën had een tympanogram. Het was vreselijk en de terugval duurde enkele dagen.
“Het tympanogram heeft een fysieke terugval veroorzaakt, ik kan iets in mijn rechteroor controleren wat een heel luide klop geeft. Het is nu vier maand met 0 verbetering.”
“Mijn vorige letsel rechts werd opnieuw aangewakkerd. Al het goede werk van de steroïden ongedaan doordat mijn oor rondgeschud werd. Als welke dokter dan ook mijn symptomen serieus had genomen of geluisterd had naar hoe mijn barotrauma gebeurd was, dan hadden ze misschien twee keer nagedacht over het tympanogram.” ... “Mijn terugval kwam er niet van het geluid – het was de fysieke beweging. Er was geen geluid.”
Terugval van LDL-test, wat doe ik nu?
“Dus zoals de titel aangeeft kreeg ik een terugval van pijnhyperacusis na mijn laatste bezoek aan de NKO, wanneer de audioloog een LDL-test afnam tijdens het audiogram, omdat de de NKO had aangeduid dat dit nodig was, ondanks dat ik duidelijk had gemaakt dat geluid pijn veroorzaakt.” ... “Ik kreeg krakingen in één van mijn oren, een toename van mijn tinnitus, toegenomen gevoeligheid, pijn door te praten die zelfs soms in stilte constant is. Ik voel dat de spieren in mijn oor constant gespannen zijn, soms krijg ik zelfs een knalletje in mijn oor wanneer ik in stilte zit. 6 weken zijn gepasseerd en ik ben nog niet hersteld.”
‘Het is bij mij ook gebeurd, ze doen ons deze soort test afleggen wat een aberratie is voor iemand die aan hyperacusis lijdt.”
Snelle waarschuwing over audiologen – mijn persoonlijke ervaring (LDL test)
“Achteraf besefte ik dat ik mijzelf veel te veel gepusht had en uiteindelijk ben ik al drie weken veel gevoeliger en heb ik pijn. Verschrikkelijke ervaring.”
“Ik had een gelijkaardige ervaring in Frankrijk in een “prestigieuze” kliniek in Parijs. Ik was woedend.
"Ik heb dezelfde test ongeveer zes weken geleden gedaan en ik ben nog altijd niet hersteld.”
Tympanometrie verergerde mijn tinnitus
“Sinds die afspraak is het geluid van mijn tinnitus veranderd. Ik hoor het nu luider in mijn linkeroor (in dat oor hoorde ik enkel een lichte sis).”
Ik heb mijn tinnitus verergerd met een tympanometrie & akoestische reflextest
“Sinds dan voel ik ongemak in het rechteroor (het voelt een beetje alsof het vast zit) en een milde pijn die komt en gaat. Mijn rechteroor “klikt” ook luider dan normaal wanneer ik slik. Deze nacht had ik ook een nieuwe soort tinnitus in mijn rechteroor – een soort van golven. Wanneer ik praat, heb ik de indruk dat ik beter hoor met mijn linkeroor.”
Een test (misschien tympanogram?) bij de NKO-afdeling heeft mijn tinnitus veel erger gemaakt
“Ik heb nu een verschrikkelijke fluittoon die al twee dagen constant is zonder enig respijt, en het is niet zo gemakkelijk om te maskeren met muziek of TV zoals de eerdere neurie dat wel was.” ... “Spijtig genoeg is het nog steeds even erg als 11 maanden geleden. Ik weet echt niet wat ik nu nog kan doen.”
Referenties
Alibek, S., Vogel, M., Sun, W., Winkler, D., Baker, C. A., Burke, M., & Gloger, H. (2014). Acoustic noise reduction in MRI using Silent Scan: an initial experience. Diagnostic and interventional radiology, 20(4), 360.
Fournier, P., Paquette, S., Paleressompoulle, D., Paolino, F., Devèze, A., & Noreña, A. (2022). Contraction of the stapedius and tensor tympani muscles explored by tympanometry and pressure measurement in the external auditory canal. Hearing Research, 420, 108509.
Jahn, K. N., Hancock, K. E., Maison, S. F., & Polley, D. B. (2022). Estimated cochlear neural degeneration is associated with loudness hypersensitivity in individuals with normal audiograms. JASA Express Letters, 2(6).
Jahn, K. N., Kashiwagura, S. T., & Yousuf, M. S. (2025). Clinical phenotype and management of sound-induced pain: Insights from adults with pain hyperacusis. The journal of pain, 27, 104741.
Matsuo-Hagiyama C, Watanabe Y, Tanaka H, Takahashi H, Arisawa A, Yoshioka E, Nabatame S, Nakano S, Tomiyama N. (2016). Comparison of Silent and Conventional MR Imaging for the Evaluation of Myelination in Children. Magn Reson Med Sci.;16(3):209-216. doi: 10.2463/mrms.mp.2016-0045. Epub 2016 Oct 31. Erratum in: Magn Reson Med Sci. 2017 Oct 10;16(4):362. doi: 10.2463/mrms.err.2016-0045. PMID: 27795484; PMCID: PMC5600027.
Meeus, O. M., Spaepen, M., Ridder, D. D., & Heyning, P. H. V. de. (2010). Correlation between hyperacusis measurements in daily ENT practice. International Journal of Audiology, 49(1), 7–13. https://doi.org/10.3109/14992020903160868
Rycek, K., Keppler, H., Deklerck, A., & Dhooge, I. (2025). Difference in characteristics between tinnitus patients with and without hyperacusis according to three different definitions of hyperacusis. International journal of audiology, 1–9. Advance online publication. https://doi.org/10.1080/14992027.2025.2508736

