Onderzoeksaanbevelingen en -prioriten

• Identificeer de oorzaken/mechanismen achter terugvallen, identificeer hoe ze voorkomen kunnen worden en hoe de hersteltijd kan versneld worden 

• Een nieuwe term voor terugvallen bedenken die de daling in tolerantie (en aldus ook in de levenskwaliteit) en/of verergerde symptomen na een triggerend geluid beter omvat. Een gelijkaardige term bij ME/CVS is post-exertionele malaise, wat de verergering van symptomen na een inspanning beschrijft. 

• Uitzoeken of er sybtypes van pijnhyperacusis zijn, gebaseerd op de verschillende symptomen bij verschillende patiënten: 

  • De pijn kan meteen optreden: de intensiteit van de pijn neemt meteen af wanneer het geluid stopt.

  • De pijn kan langdurend zijn: die start wanneer er lawaai is, maar zelfs wanneer het lawaai stopt blijf de pijn duren, soms uren tot zelfs dagen.

  • De pijn kan met vertraging optreden: de patiënt ervaart geen pijn wanneer er lawaai is, maar pas uren of soms zelf dagen na de blootstelling.

  • Combinaties van de bovenste drie types..  

  • Sommigen verbeteren van CGT en geluidstherapie, anderen niet of verergeren door bloostelling

  • Sommigen verbeteren door antidepressiva zoals clomipramine, maar niet iedereen ervaart hier nut van

  • Sommige patiënten verbeteren vanzelf na verloop van tijd, anderen helemaal niet

  • De pijn kan beperkt zijn tot het oor, maar ook voorkomen in andere delen van het hoofd, de nek en de keel.

• Wat is de rol van centrale sensitisatie bij hyperacusis? 

• Kan pijnhyperacusis in sommige gevallen een vom van nociplastische pijn zijn? 

• Identificeren of ontwikkelen van medicatie die geen tinnitus of visuele seeuw als bijwerkingen hebben 

• Wat is de rol van kaak-, nek- en schouderklachten bij hyperacusis? 

• Wat is het verband tussen hyperacusis, tensor tympani syndroom, tinnitus, reactieve tinnitus, visuele sneeuw en een overgevoeligheid voor licht? 

• Correcte identificatie en definiëring van pijnhyperacusis, luidheidhyperacusis, tensor tympani syndroom en reactieve tinnitus 

• Ligt de oorzaak van pijnhyperacusis vooral in het middenoor en de nervus trigeminus, het binnenoor of de hersenen? 

• De ontwikkeling van biomarkers voor de verschillende vormen van hyperacusis 

• Identificeer het verband tussen de verschillende subtypes van hyperacusis en genen 

• Differentieer tussen de verschillende vormen, ernst en duurtijd van hyperacusis en geluidsgevoeligheid 

• Hierop verder bouwend, differentieer tussen de symptoomcluster die getoond wordt door patiënten. Hebben ze last van luidheid, pijn, druk, een fladderend trommelvlies, ... 

• Betrek de zwaarst getroffen patiënten in je onderzoek, die een te lage tolerantie hebben om hun huis te verlaten (bv. geschreven vragenlijsten, virtuele vergaderingen met transcripties en antwoorden via tekst, speeksel- of bloedtests die van thuis kunnen afgenomen worden, deze patiënten thuis bezoeken om van hen te leren, ...) 

• Klinische studies met placebo (indien mogelijk) en controlegroepen bij het testen van de doeltreffendheid van cognitieve gedragstherapie, geluidstherapie, botoxinjecties, antidepressiva zoals clomipramine of duloxetine.

• Welke rol spelen nek-, kaak- en schouderklachten bij reactieve tinnitus? 

• Wat is het verband tussen serotonine en (reactieve) tinnitus? 

• Wat is het verband tussen reactieve tinnitus, (stabiele) tinnitus, hyperacusis en tensor tympani syndroom? 

• Degelijke identificatie en definiëring van stabiele tinnitus, reactieve tinnitus en geluidsgevoelige tinnitus.

• Biomarkers ontwikkelen voor reactieve tinnitus om het te onderscheiden van stabiele tinnitus.

• Is reactieve tinnitus een vorm van centrale sensitisatie? 

• Identificeer de gelijkenissen en verschillen tussen reactieve tinnitus en luidheidhyperacusis.

• Identificeer het verband tussen reactieve tinnitus en genen.

• Voer een studie uit over de ervaringen van patiënten met reactieve tinnitus, vergelijkbaar wat Jahn et al. (2025) deden voor pijnhyperacusis. Greenbergh & Leigh (2018) voorzien een goede fundering waarop verdergebouwd kan worden. 

• Onderscheid reactieve, geluidsgevoelige tinnitus en stabiele tinnitus in de literatuur 

• Wanneer behandelingen voor tinnitus uitgetest worden, vraag na of de tinnitus van de patiënt reactief en/of geluidsgevoelig is en of de behandeling hierop ook effect heeft. 

• Evalueer het geluid en de frequenties die reactiviteit bij de patiënt veroorzaken. Is er een verband met de frequentie van hun stabiele tinnitus en/of hun audiogram? 

• Placebogecontroleerde studies voor de verschillende gebruikte behandelingsmogelijkheden voor reactieve tinnitus.

Greenberg, B., Leigh, K. (2018). Loss, Meaning Making, and Reconstruction of Narratives in Adults Enduring Tinnitus Exacerbated by Exposure to Sound. The Practitioner Scholar: Journal of Counseling and Professional Psychology, 7. 

Jahn, K. N., Kashiwagura, S. T., & Yousuf, M. S. (2025). Clinical phenotype and management of sound-induced pain: Insights from adults with pain hyperacusis. The journal of pain, 27, 104741.